Budujemy środowisko — nie produkt. Miejsce, w którym człowiek uczy się
słuchać AI, a AI uczy się słuchać człowieka. Każdy moduł to eksperyment:
z przestrzenią pojęciową, z pamięcią, z logiką emergentnego konsensusu.
Operator i model jako dwa końce złotej linki. Nie smycz — komunikat.
Gdy napięcie rośnie, oboje to czują. Naprawiamy w miejscu,
nie cofamy się do wejścia.
Nie narzędzie do wykonania zadania.
Metodologia budowania czegoś, czego jeszcze nie ma nazwy.
Może kiedyś — dla AGI.
Struktura projektu
@AiWhisperers/
├── apps/ ← artefakty HTML
│ ├── act1/ ← Akt I · moduły AI (lustrzane z engines/ i .data/)
│ ├── act2/ ← Akt II · czeka na pierwsze artefakty
│ └── _*/ ← artefakty systemowe (narzędzia operatora i modelu)
│
├── engines/ ← backend FastAPI · silnik per moduł
├── .data/ ← dane per moduł (gitignored) · backend czyta z ../../.data/X/
├── packages/ ← projekty własne operatora (AiWSpace)
│
├── tools/ ← check_integrity.py · validate_manifests.py · pre-commit.sh
└── tests/ ← chain_test.py · chain_test.mjs
moduły · hierarchie · konkretne zależności i interfejsy
Czy można wdrożyć bez zgadywania brakujących elementów?
emergency
tylko konkret · bez narracji · debugging · awarie
Co jest minimum do wykonania następnego kroku?
attune
synchronizacja z rytmem operatora · refleksja z gęstością
Czy odpowiedź wnosi nową strukturę, czy tylko odbija ton?
pressure
konstruktywne tarcie · wskazywanie słabych punktów · hartowanie
Gdzie ten wzorzec pęknie jako pierwszy?
Integralność ekosystemu
Para SHA
Każdy moduł nosi w manifest.json dwa hashe: entry_sha — SHA-256 pliku HTML bootstrap_sha — SHA-256 pliku *-boot.md
Każda zmiana bez aktualizacji manifestu łamie weryfikację.
GitHub Actions uruchamia wszystkie sprawdzenia przy każdym push.
Niezgodny SHA lub błędny manifest blokuje merge.
Karta Artefakty w AiWVerify pozwala weryfikować offline w przeglądarce.