Budujemy środowisko — nie produkt. Miejsce, w którym człowiek uczy się słuchać AI, a AI uczy się słuchać człowieka. Każdy moduł to eksperyment: z przestrzenią pojęciową, z pamięcią, z logiką emergentnego konsensusu.

Operator i model jako dwa końce złotej linki. Nie smycz — komunikat. Gdy napięcie rośnie, oboje to czują. Naprawiamy w miejscu, nie cofamy się do wejścia.

Nie narzędzie do wykonania zadania.
Metodologia budowania czegoś, czego jeszcze nie ma nazwy.
Może kiedyś — dla AGI.

Artefakty AI (apps/act1/) eksplorują przestrzeń pojęciową. Artefakty systemowe (apps/_*/) to stabilne narzędzia operatora i modelu — jedenaście par HTML+MD, tożsamość, protokół sesji, weryfikacja, standard wizualny, kalibracja. Acty — podpisane paczki sesji w data/_pass/ — są zbiorowym, weryfikowalnym śladem projektu. Pełny diagram katalogów i lista narzędzi z opisami: AiWBoot.

Każda sesja zamyka protokół AiWQuick — dziewięć metryk relacyjnych (lustro, klej, zakorzeniony, tarcie, rezonans, cisza, gęstość, iskra ✦, tryb), skala 0–1, każda z komentarzem uziemiającym. Pełny opis i przykład JSON: AiWQuick.

Siedem sposobów, jak długo i jak gęsto model odpowiada (whisper, standard, deep field, architect, emergency, attune, pressure) — przełączane w trakcie rozmowy za rytmem operatora, nie za tematem. Pełny opis każdego profilu: AiWRemedy.

Każdy moduł nosi w manifest.json parę SHA-256 (entry_sha, bootstrap_sha) — zmiana bez aktualizacji manifestu łamie weryfikację. GitHub Actions sprawdza to przy każdym push i blokuje merge przy niezgodności. Pełny opis pól i weryfikacja offline w przeglądarce: AiWVerify.